Bij de viering

Het Tafelgebed dat we zondag zingen, is gebaseerd op ‘Ubi Caritas’ (Taizé). We zingen het voor de eerste keer. Iemand uit onze gemeenschap ontdekte het tijdens een Tafelviering in een klooster en nam het mee voor ons. Greetje Koevoets is de cantor, Charlotte Hebels begeleidt op de vleugel. Nieuw is ook dat de mensen die voorafgaande aan de viering het brood bakken voor de Tafelviering, dit brood zelf binnenbrengen. De gedachte hierachter is dat het brood, gebakken door mensen uit de gemeenschap, een gave is die wordt aangereikt om na de zegening in de tafelviering te delen met elkaar. We beginnen de viering daarom zondag met een tafel zonder brood en wijn. Na de collecte worden brood en wijn (en druivensap) binnengebracht.
De lezingen komen uit het Bijbelboek 1 Samuel. Ze vormen een rode draad in de vieringen van deze periode. We lezen er van twee mannen die beiden tegelijkertijd koning van Israël zijn. Saul is koning in alle openbaarheid, en David in het geheim. Maar waar Saul onder de druk van de kroon bijna bezwijkt en zich soms het liefst wil terugtrekken, daar worden koninklijke trekken van David steeds zichtbaarder. De spanning die dat oplevert, brengt ons in 1 Samuel 19:8-18 bij Michal, de dochter van Saul. Zij moet liegen tegen de koning, tegen haar vader, om David, haar man, te beschermen.

De kinderen in de kinderwoorddienst gaan het hebben over ‘witte leugens’, leugens die je vertelt omdat je iets goeds wilt beschermen, bijvoorbeeld iets dat je geheim wilt houden.

De viering vindt plaats aan het begin van de oecumenische vredesweek. Op www.zindex033.nl is te zien dat deze week in kerken in heel Amersfoort activiteiten plaatsvinden in het kader van ‘Vrede verbindt over grenzen’. Ook ‘vrede’ is een rode draad door deze viering.