De kracht van rituelen …

Regels, rituelen, voorschriften: ze geven je zo snel een gevoel van moeten, van onvrijheid en dwang. Als Farizeeërs en Schriftgeleerden aan Jezus vragen: ‘Waarom houden uw leerlingen zich niet aan de tradities van onze voorouders en eten ze hun brood met onreine handen?’ heb je al snel de neiging om te denken: daar gáán we weer, daar heb je hen weer. Maar een rite geeft ook vrijheid:

In ‘De kleine Prins’ van Antoine de Saint-Exupéry vertelt de vos daarover aan de prins wanneer ze afspreken om elkaar de volgende dag weer te ontmoeten. Wanneer de prins komt, zegt de vos: “je had beter op dezelfde tijd kunnen komen. Als je bijvoorbeeld om vier uur ‘s middags komt, begin ik om drie uur al gelukkig te worden. Hoe later het wordt, des te gelukkiger voel ik me. En om vier uur word ik al onrustig. Zo zal ik de waarde van geluk leren kennen. Maar als je op een willekeurige tijd komt, dan weet ik nooit hoe laat ik mijn hart klaar moet maken. Riten moeten er zijn”.
 “Wat is een rite?” vroeg de kleine prins. “Dat is een vergeten begrip”, zei de vos. “Een rite maakt dat de ene dag verschilt van de alle andere dagen, het ene uur van alle andere uren. Mijn jagers hebben bijvoorbeeld een rite. Op donderdag dansen ze met de meisjes uit het dorp. Donderdag is een heerlijke dag! Dan kan ik gaan wandelen tot aan de wijnbergen. Als de jagers op willekeurige tijden dansten, zouden alle dagen gelijk zijn, en ik zou nooit vrij hebben”.

Stof genoeg om over na te denken! Denk je mee?
De viering begint om 10.45 uur, voorganger is Josephine van Pampus (in tegenstelling tot wat vermeld staat in Lopend Vuur)