Levensparels

Een aantal jaren geleden is in onze geloofsgemeenschap al eens gebruikgemaakt van het idee van levensparels. Voorafgaand aan de vieringen zijn zogeheten Brandpuntparels gehouden rond parels die staan voor een bepaald thema (muziek, kunst, stilte, relax, ik).
In deze bijzondere tijd halen we de armband met levensparels te voorschijn. Alle 18 parels hebben een betekenis, steeds verwijzend naar onze geloofstradities. Maar jij kunt er je eigen, nieuwe betekenis aan toevoegen.

Mijn levensparel…
Je kunt ook met anderen delen welke levensparel voor jou vooral van betekenis is, in deze tijd van het coronavirus of meer in het algemeen. Mocht je dit willen doen, laat dit dan voor maandags 18 mei weten aan (of bel haar op 06-16508873). Beschrijf in maximaal 250 woorden wat de door jou uitgekozen levensparel bijzonder voor je maakt. Je mag ook een parel kiezen die je mist aan de armband, maar die wel voor jou bijzondere betekenis heeft.
…deel jij hier met ons wat jouw parel is?

Parel van de week

25  juni 2020
Bij de Nachtparel: Laat de dag maar komen!
Als ik moet kiezen, kies ik voor de dag. Ik weet dat nachtrust een mens goed doet. Maar aan het eind van een dag is er nog zoveel dat aan me trekt.
De vraag bij de nachtparel was: “Hoe lang duurt de nacht voor jou?” Het zal niet verbazen, als ik zeg: “Te lang!”

Het begrippenpaar ‘dag en nacht’ verwijst ook naar hoe wij de kleine en grote werelden waarin wij leven ervaren.  In de Adventtijd of in de Paasnacht zingen wij het liedje van Huub Oosterhuis

Hoe ver is de nacht, hoe ver,
wachter, hoe ver is de nacht?
De morgen komt, zegt de wachter,
maar nog is het nacht.

De vraag-steller verlangt naar de dag waarop vrede en gerechtigheid aanbreken. Hij/zij heeft daar zelf geen zicht op. Daarom stelt hij zijn/zij haar vraag aan een wachter, een profeet. Iemand op een uitkijktoren, die ziet wat anderen nog niet zien. Iemand die ook de tekenen van de tijd verstaat.

Ik ben die vraag-steller. Het verlangen naar vrede, gerechtigheid en heelheid van de schepping  ligt diep in mijn hart besloten.
Ik zeg er meteen bij: ik doe het al heel lang met de dubbele boodschap van de wachter. Hij roept op vertrouwen te hebben. “De morgen komt!” Maar “het is nog nacht.”

Soms verbeeld ik me de dag te zien aanbreken. Bijvoorbeeld toen eind 2015 een internationaal klimaatakkoord werd gesloten. Of toen vorig voorjaar in eigen land een nationaal klimaatakkoord gesloten werd. Al zijn er nog heel wat kritische noten te kraken, met deze akkoorden lijkt het ‘groene’ daglicht eindelijk door te breken.

Toch vertroebelt het zwart van de nacht steeds weer mijn gezichtsveld. Vorig najaar riepen maatregelen ter bescherming van natuur en milieu  – denk aan de stikstof- en Pfas-crisis – veel  weerstand op. En ik ben er niet gerust op, dat de aanpak van de economische recessie als gevolg van de Coronacrisis zal samengaan met verdere verduurzaming. De dag breekt niet ineens aan. Daar gaat tijd, vermoedelijk een onrustige chaotische tijd, overheen. Onderwijl blijf ik – zo goed en zo kwaad als dat gaat – erop vertrouwen dat de morgen komt.
Gerard van Eck


18 juni 2020
Groene levensparel
Persoonlijk kies ik voor de stilteparels, maar dan in een groene variant. 
Ik ben altijd op zoek naar een balans tussen drukte en rust. Het eerste vind ik onder mensen en dat laatste in groen. In onze natuur en in de eigen tuin.

Dat riep bij mij de vraag op waarom er aan de armband geen groene parel zit? De metafoor van de woestijn(parel) wordt gebruikt in relatie tot het geestelijk welbevinden. Er wordt echter in de hele keten van levensparels niet rechtstreeks gerept over de relatie mens en natuur.

Deze groene parel zou prachtig passen bij een groene kerk, bij ónze groene kerk, en in een eigentijdse armband waarmee je je verbondenheid met God aan de wereld in zijn geheel kenbaar maakt. Zeker in een tijd waarin natuur altijd weer dreigt het onderspit te delven voor de grotere nobele doelen als huisvesting en werkgelegenheid; alsof dit niet samen gaat… Zeker ook in een tijd waarin wij tuin steeds meer dreigen te vertalen in een buitenzitplek waar nauwelijks meer groen, laat staan natuur aan te pas komt.
Via een glinsterende groene parel, waar het geel van de zon in schijnt, kan het gesprek je enthousiast maken voor aansluiting bij een eigentijdse tegenbeweging … want die is er ook.
Mijn voorstel zou dan ook een groene parel zijn die naast de woestijnparel wordt gepositioneerd.

Leven versus dood, zowel bij de mens als in de natuur; twee begrippen waar ook onze eerste 2 Bijbelboeken mee beginnen. Genesis, het verhaal van de schepping, startend in de Hof van Eden mét de boom des levens. Exodus, het verhaal van de ontworteling (erosie?) en zoektocht naar God met als metafoor de woestijn. De boom des levens als antwoord op de woestijn, laten we dat geheim borgen en tegelijk zichtbaar maken…
Hieke van der Meulen 


11 juni 2020
Een boom van een parel
Een vraag vanuit Radio Brandpuntparel – een aantal weken geleden – veranderde mijn kijk op een van de levensparels. De Relax-parel, waar de vraag zich op richtte, zag ik tot dat moment vooral als luxe-parel. Een chill-plek waar je het doen even kan laten rusten, mocht je dat willen. Door deze parel, in de gestelde vraag, als Kalmte-parel te horen – kwam de betekenis dichterbij. Zeg maar gerust; kwam de parel direct binnen. Op uitnodiging, deel ik hier graag over.

Een traumatische gebeurtenis in mijn jonge jeugd, heeft gemaakt dat vertrouwen niet altijd binnen mijn bereik is. Angst en paniek dienden en dienen zich nog vaak eerder aan. Toen een paar jaar geleden een van onze gezinsleden ernstig ziek raakte, beleefde ik tijden van grote angst. Vertrouwen en kalmte waren voor mij ver buiten bereik.

Zelfs de bronnen en het vertrouwen zoals ik die wist vanuit mijn leven in geloof, raakten voor mijzelf zo goed als uit het zicht. Het waren andere, lieve, mensen die op dat moment – in doen, spreken en zijn – hoop levend hielden.

Toen we in rustiger vaarwater kwamen, diende zich bij mij – ook terugkijkend – steeds vaker het beeld uit Psalm 1 aan: het beeld van een boom aan water:

 ‘(…) Die mens zal zijn als een boom,
Geplant aan stromend water;
Op tijd draagt hij vrucht,
zijn bladeren verdorren niet.’

Voor mij ontwikkelt dit beeld, zoals het onder andere ook in Jesaja terugkomt, zich meer en meer als een aansprekend en essentieel beeld. Van een romantisch plaatje naar de representatie van een diepe essentie.

Zelf, ben ik nogal een ervaringsmens. Ik bedoel, dat ik voelen en ervaren aan het lijf – in bijvoorbeeld sport & hobby’s en zeker ook in geloven – nodig heb om echt in verbinding te komen. Dit beeld uit Psalm 1 is voor mij daarvoor een uitgelezen beeld geworden: ik hoor het, ik zie het, ruik het, kan het invoelen en kom het af en toe zelfs -als cadeautje- tegen. Het komt dichter en dichterbij. Zo lukt het me langzaam om steeds minder toe te laten tussen mij en de essentie die ik in dit beeld ervaar: verbinding met de onuitputtelijke en niet aflatende Bron. Die kalmte en vertrouwen biedt.

Ook het leven van mijn moeder is destijds door dezelfde gebeurtenis getekend. Toen ik, afgelopen oktober, in haar laatste dagen bij haar kon waken, was deze psalm 1 bij ons. Het lukte ons, door dementie en verzwakking heen, om daarmee dankbaarheid te delen. De dankbaarheid dat ze mij – in haar intensieve en bewogen leven – heeft aangelegd aan deze Bron.

Mijn dankbaarheid is ook voor jou – dat we samen in geloofsgemeenschap kunnen tasten, zoeken, ervaren en delen wat van waarde is.
Pax et Bonum | Vrede & alle goeds,
Roland


28 mei
Waardoor kun jij je innerlijke rust bewaren?
“Naastenliefde veroorzaakt een voortdurend onrustige bewogenheid in jou, waardoor
 je zo over het lot van de ander inzit dat die ander in jou komt te zitten.
 Zoek een compromis tussen de zorg voor jezelf en de zorg voor de ander,

rekening oudend met de omstandigheden.” 
(Roger Burggraeve, priester filosoof Kerst 2015)

Bovenstaand citaat zou voor mij geschreven kunnen zijn. Zo rond mijn twintigste kwam ik in aanraking met de grote vraagstukken in de wereld omtrent ongelijke verdeling van kennis, geld en macht; vraagstukken van oorlog en vrede, ongelijke machtsverhouding tussen mannen en vrouwen en de eindigheid van hulpbronnen. Dit veroorzaakte innerlijke ónrust en de behoefte me te oefenen in een grondhouding van compassie, actiebereidheid en wereldburgerschap. In vrijwel al mijn persoonlijke keuzes laat ik me hierdoor leiden. Wat heel veel helpt is dat ik dit deelde – en nog deel – met zoveel andere mensen; daarvan voel ik me, samen met Hennie, onderdeel. De liefde en het besef van liefde voor de wereld en al wat daarop leeft wordt gevoed door een fijne ontmoeting, mooie muziek, geconcentreerd werken aan iets, een inspirerende viering of lied, een boek lezen, verwijlen in de natuur. Dat helpt mij om innerlijke onrust en rust zo goed mogelijk in balans te houden. En om me nu, in deze uitzonderlijke omstandigheden, te verhouden tot alle onzekerheden en ontwikkelingen. 
Ria Kok

Wie alleen loopt raakt de weg kwijt
Alleen uit de gemeenschap komt de wijsheid
Eén hand alleen kan geen touw om een bundel knopen
Wie dan valt heeft niemand om haar op te rapen
Wie dan schreeuwt, heeft niemand die haar hoort
Wie alleen loopt, gaat gebukt onder haar last
Niemand deelt haar vreugde of verdriet

Wie alleen loopt raakt de weg kwijt
Twee voeten heeft ze slechts en twee armen
Maar in de gemeenschap heeft ieder duizend handen
Heeft ieder duizend voeten
Loopt niemand ooit alleen.
Patrice Kayo, Kameroen


21 mei 2020
Al jaren geleden, toen Annette Sprotte begon met bijeenkomsten over de levensparels, boeide die armband mij en dat is sindsdien zo gebleven.
Ik weet niet waarom, maar ik heb hem altijd om als ik thuis ben op zondag. De rest van de week ligt hij op mijn nachtkastje.
Als ik op vakantie ben, heb ik hem ook altijd om. Het geeft me de houvast dat God altijd bij me is.
Ik weet niet meer wat alle parels betekenen, maar ik ken wel de liefdesparels, de Godsparel en de zwarte parel. Ik vond het leuk om de kaart van het Brandpunt te krijgen met daarin de beschrijving van de verschillende parels. Dat deel zal een plaats krijgen in mijn dagboek, zodat ik het altijd bij me heb, als iemand er iets over wil weten.
Ik draag nu de tweede armband, de eerste is gesneuveld tijdens een auto-ongeluk. Ook heb ik al meerdere vriendinnen blij kunnen maken met de armband.
Tot zover mijn belevenis met de parels.
Hartelijke groeten,
Esther Roelofs

Radio BrandpuntParel
Tijdens de doordeweekse uitzending van Radio BrandpuntParel zal ook steeds aandacht zijn voor de levensparels. Brandpuntgangers vertellen daarin welke betekenis een door de redactie uitgekozen parel van de week bij hem/haar oproept.

Beschrijving van de Levensparels
Levensparels en jij