Mijn plek

Afgelopen zondag was de startzondag. Het jaarthema ‘dit is mijn lichaam’ stond daarbij centraal. In de vieringen in het Brandpunt en de Herberg waren grote getekende lichamen. Naar aanleiding van verschillende lichaamsdelen dachten we na en spraken we met elkaar over vragen als ‘Wat is jouw plek in de gemeenschap die we samen vormen? Zit je dicht bij de longen, omdat daar ruimte en adem is? Of juist dicht bij de nieren, die het lichaam proberen zuiver te houden. Of voel je je verwant met het bloed, dat alle lichaamsdelen bezoekt en verbindt?’

We hebben stickers geplakt op de getekende lichamen, waar ieder symbolisch zijn/haar plek in de gemeenschap nam.

Als het goed is, heeft iedereen een plek kunnen vinden. Maar waarom heeft iemand die plek gekozen? In de serie ‘mijn plek’ in de nieuwsbrief schrijft om de beurt iemand welke plek diegene koos en waarom.

Mocht je ook graag aan deze serie meedoen, dan kun je een e-mail sturen aan majannewolters@gmail.com.  Er gingen de nodige vingers zondag omhoog. Majanne maakt een roostertje voor de komende tijd, wie wanneer aan de beurt is om wat te schrijven. Je krijgt dan ook praktische informatie over het aanleveren van een berichtje aan de nieuwsbriefredactie.

2. Ik heb mijn stickers geplakt bij het hoofd en de handen:
Het Hoofd:
Omdat ik graag meedenk en vragen stel over jeugdzaken binnen het Brandpunt: dit doe ik binnen de KinderWoordDienst en de Jeugdraad. Wat mij intrigeert, is de vraag wat we door willen geven aan onze kinderen binnen het BP. De maatschappij verandert voortdurend en waar ik op school nog iedere maandag een “versje/ psalm” uit mijn hoofd moest kennen en we het vak Bijbelse Geschiedenis hadden, krijgen onze kinderen veel minder bagage op dit vlak mee. Zowel op school als thuis is minder aandacht voor de Bijbelverhalen. Maar is dat erg? Wat willen we zeker mee geven? Welke levenshouding? Welke normen en waarden? En hoe verhouden die zich t.o.v. de Bijbel? Om over Bijbelverhalen na te denken in het hier en nu, moet je toch wel een zekere basiskennis hebben. Binnen het BP is de traditionele catechese gestopt. Hoe nu verder?
En: waar staan de kinderen en jongeren binnen de geloofsgemeenschap? Bij de doop beloven wij als gemeenschap ondersteuning bij hun geloofsopvoeding. Hoe doen we dat? En wíe doen dat? Want het team van KWD leiding – en ook de BHC-leiding, is kwetsbaar klein!

De Handen:
Omdat ik graag vorm geef aan gedachten, actief aan de slag ga, daadwerkelijk met de kinderen en jongeren werk. Waarbij ik stiekem ook de oproep doe: vele handen maken licht werk! Oftewel: wie komt ons KWD-team versterken? Na de vieringen heb ik van meerdere oudere gemeenteleden gehoord dat zij denken dat de jeugd niet op ouderen zit te wachten. Dat betwijfel ik! Juist ook mensen met meer levenservaring zijn van grote waarde in het jeugdwerk.
Ingrid Verhoeven – van Ackooij

Dit is mijn aftrap :
Ik heb mijn sticker geplakt aan de onderkant van de longen, vlak bij de maag. De longen staan voor mij voor diep en rustig ademhalen, voor inspiratie en spiritualiteit. Als welkomheter wil ik daar aan bij dragen, zorgen voor een prettige sfeer waarbij iedereen zich thuis voelt. De maag staat voor voedsel opnemen voor het lichaam: door iets wat gebeurt, wat ik waarneem, denk of voel, krijg ik ideeën, zoals het idee voor deze serie. Ik vind het fijn om initiatieven te nemen met als doel om elkaar te ontmoeten en beter te leren kennen.
Majanne Wolters