Op zondag 31 mei vieren we zondag ‘Trinitatis’, een van de onderbelichte kerkelijke feestdagen. Juist daarom hecht ik eraan. Trinitatis is het feest van de Drie-eenheid. Daarom zingen we als loflied LB 705: ‘Ere zij aan God de Vader, ere zij aan God de Zoon, eer de heilige Geest, de Trooster, de Drie-enige in zijn troon.’ Het zijn grote woorden, nogal stellig, die moeilijk aansluiting lijken te vinden met een meer zoekend geloof, zoals dat met mij meegaat. Dat alles komt mooi op spanning in de evangelielezing, Johannes 3:1-16, waar juist het zoekend geloof van Nicodemus zich verbindt met Jezus die daar tegenover de ondenkbaar hechte verbondenheid van Vader, Zoon en Geest benadrukt. Het is of de evangelieschrijvers ons willen laten zien dat het soms ook mooi is om je over te geven aan wat doorheen je zoeken zichtbaar wordt: een ondenkbaar hechte verbondenheid met God die je hele leven in een ander licht zet.
Het gezongen Tafelgebed 403d zongen we al eerder samen in het Brandpunt en vind ik mooi om opnieuw op te nemen. Zingend is het of een Tafelgebed nog dichterbij komt. Bea van de Hoef bespeelt het orgel en de viering begint met een speels gedeelte uit een gedicht dat ik tegenkwam en waarin een lam hemel, aarde, tijd en eeuwigheid verbindt. Mooi om die woorden te horen op een ochtend waarin het woord ‘lam’ ook op die wijze klinkt in het Tafelgebed. Ik moest erbij denken aan de Waddeneilanden. Het slotlied van Inge Lievaart (LB 605) helpt ons in de toekomst een roep te horen van de Eeuwige.
Wellicht tot zondag!
Geurt Roffel